Κική Δημουλά …

Ήμουν πολύ μελαγχολικό παιδί. Αυτό μπορεί να είναι κάλλιστα προεόρτιο ποίησης. Ουδείς ευτυχής έχει διακόψει ευτυχία για να γράψει ποιήματα. Αν μου έδιναν να διαλέξω μεταξύ μιας ευτυχίας και του να γράψω ένα καλό ποίημα, μοιραία θα διάλεγα το δεύτερο μια και δε γνωρίζω τι σημαίνει ευτυχία και αν υπάρχει. Οι αναγνώστες, μου λένε πως το έργο μου είναι μια παρηγοριά γι’ αυτούς. Αναρωτιέμαι όμως. Πως μπορώ να τους παρηγορήσω, από τη στιγμή που η ίδια είμαι απαρηγόρητη; Η καθημερινότητα είναι καθημερινότητα. Τίποτα δεν την αλλάζει. Ούτε η ποίηση. Η ποίηση δεν είναι συνεχής, επομένως η καθημερινότητα είναι η νικήτρια…

Θέλεις η μέρα σου να είναι δημιουργική? Να σκορπίζεις φως όπου περνάς? Ανέπνευσε βαθιά !!! Εισέπνευσε Αγάπη και εξέπνευσε φόβο!!! Και τότε πετάς… ανακαλύπτεις τα υπέροχα φτερά σου και πετάς… Όλα είναι δυνατά αρκεί να το πιστέψεις, αρκεί να προσπαθήσεις … Ξέρεις κάποιοι όταν φυσάει άνεμος κρύβονται στο λιμάνι και κάποιο άλλοι ανοίγουν πανιά, μπορεί να ταλαιπωρηθούν αλλά γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους… Ετοιμαζόμαστε για ταξίδι διαλογισμού εδώ εμείς, ταξίδι αυτογνωσίας! Φυσάει και επιλέγουμε να ανοίξουμε πανιά ⛵️⛵️⛵️⛵️