Γιατί νιώθεις μόνος/η και πως να το αλλάξεις

Συχνά ακούμε να μας λένε “δεν εισαι μόνος/η  σου” , όμως τη στιγμή που αντιμετωπίζουμε δυσκολίες νιώθουμε πως δεν μπορεί κάποιος να μας καταλάβει, να νιώσει τον πόνο, την απογοήτευση, τους φόβους μας. Η αλήθεια είναι πως κανένας δεν μπορεί να βρεθεί στην ακριβώς ίδια θέση, όμως σίγουρα έχει βιώσει αντίστοιχα γεγονότα και συναισθήματα, με διαφορετική ένταση και αντιδράσεις απλά γιατί είμαστε διαφορετικοί. Και όμως ενώ το γνωρίζουμε αυτό, τις στιγμές που η ζωή μας δοκιμάζει, μας είναι εύκολο να πούμε ” κανένας δεν μπορεί να με καταλάβει ” ” όλα πηγαίνουν χάλια μόνο σε μένα ” .
Ένας από τους λόγους που αυθόρμητα κάνουμε αυτές τις σκέψεις είναι γιατί νιώθουμε μέσα μας μοναξιά. Νιώθουμε ότι κανένας δεν μπορεί να μας καταλάβει. Ας πιστέψουμε λοιπόν ότι οι άνθρωποι της ψυχής μας, είναι εκεί για εμάς και προσπαθούν να καταλάβουν πως νιώθουμε, χωρίς να νιώθουν ακριβώς το ίδιο, απλά γιατί δεν είναι εμείς. Ας αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους μαζί με τους οποίους βαδίζουμε στη ζωή, οικογένεια, φίλους, συναδέλφους.
Πολλές φορές συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους και λέμε ” μακάρι να ήμουν τόσο όμορφη”, “μακάρι να ήμουν τόσο λεπτή”, ” μακάρι να είχα το μυαλό της” … Με αυτό τον τρόπο καλλιεργούνται μέσα μας συναισθήματα ζήλειας και θυμού. Αυτά τα συναισθήματα μας δυσκολεύουν τη συναναστροφή με τους άλλους, μας κάνουν να προσπαθούμε να κρύψουμε τις αδυναμίες μας, μας απομονώνουν. Θα μας ωφελήσει πολύ να νιώθουμε θαυμασμό και να προσπαθούμε να εξελιχθούμε αντί να εκφράζουμε ζήλεια,  ας εμπνεόμαστε από ανθρώπους…
Πολύ σπουδαίο είναι το γεγονός ότι είμαστε οι πιο αυστηροί κριτές του εαυτού μας. Όταν δοκιμάζεται η αντοχή μας, η εσωτερική μας φωνή, μας επικρίνει και μιλάμε στον εαυτό μας με αυστηρότητα και σκληρότητα, ” καλά πάλι απέτυχες”, ” σιγά που θα σου έδινε σημασία “, … Σαμποτάρουμε τον εαυτό μας και μένουμε μόνοι μας, γιατί τότε αναπτύσσεται ένας εσωτερικός μηχανισμός αυτοπροστασίας που μας κάνει λιγότερο κοινωνικούς, για να αποφύγουμε όλο αυτό τον πόνο. Ας σκεφτούμε εκείνες τις στιγμές τι θα λέγαμε σε ένα φίλο, στο παιδί μας, σε ένα συνάδελφο, θα είχαμε την ίδια αυστηρότητα ή θα προσπαθούσαμε να τον τονώσουμε;
Η ενοχή και η ντροπή είναι συναισθήματα που επίσης μας δυσκολεύουν να δημιουργήσουμε σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Επειδή νιώθουμε εμείς άσχημα για τον εαυτό μας πιστεύουμε πως έτσι πρέπει να νιώθουν και οι άλλοι για εμάς, προσπαθούμε να κρύψουμε τα λάθη μας, κατηγορούμε τους άλλους για ότι μας συμβαίνει και βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο. Συνεχίζουμε να φερόμαστε με ανάρμοστη συμπεριφορά που μας προκαλεί ντροπή και τύψεις, απλά γιατί ασυνείδητα επιβεβαιώνουμε τα πιστεύω μας για εμάς τους ίδιους. Μόλις πάρουμε την ευθύνη για τις πράξεις μας και αναγνωρίσουμε τις βλαβερές σκέψεις και συμπεριφορές μας, τότε αρχίζουμε να μπορούμε να εμπιστευόμαστε τους άλλους, να νιώθουμε λιγότερη μοναξιά και να καλωσορίζουμε νέες γνωριμίες.
Είμαστε απλά άνθρωποι,που καθημερινά αλλάζουμε, εξελισσόμαστε, ωριμάζουμε μέσα από ευχάριστες εμπειρίες ή ιδιαίτερες δοκιμασίες. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο με τους οποίους μπορούμε να επιλέξουμε να χτίσουμε δεσμούς, σχέσεις αγάπης, κατανόησης, εμπιστοσύνης. Από εμάς εξαρτάται, από τους εσωτερικούς μας διαλόγους, τις αντιλήψεις μας, ας καταλάβουμε πως εμείς έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε, αρκεί μόνο να το αποφασίσουμε!

 

ΛΙΝΑΡΗ ΣΟΦΙΑ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ